Tytuł: Dziękuję i wciąż i od nowa

Autor: Krzanowski Marcin
Tagi: szansa, miłość, kwiat
Epoka:

Dzień się budzi by zobaczyć Ciebie,
Słońce wstaje i zawisa na niebie.
Ty tak piękna rozglądasz się dokładnie,
Ja stoję i patrzę, kto Twą duszę skradnie.

Podeszłaś do mnie, otwarłaś swe serce,
Otrzymałem szansę, dziękuję Ci wielce.
Doznałem rozkoszy Twoich ust dotyku,
Czułem, że jestem na nieba z ziemią styku.

Ten kwiat piękny, lecz nie równy Tobie,
Niech mnie przypomina w całej życia dobie.
Gdy nie jesteśmy razem, niech mówi skrycie,
Dziewczyno pamiętaj on KOCHA CIĘ nad życie.

Losowe utwory:

Eliot Thomas Stearns (1888-1965), anglo-amerykański poeta, d... Więcej

Ty jesteś tam, nie wiem gdzie, nie wiem co robisz i kim ... Więcej

Rano przedziera się przez moje powieki,
Chce się dostać d... Więcej

Nienawidzę miłości,
której doświadczyłem.
To właśnie p... Więcej

już nie oskarżam swoją cierpliwość
przynajmniej wiem, że ... Więcej