Tytuł: jesiennie

Autor: Kubiak Zofia
Tagi: jesień, góry
Epoka:

Lesie, już żeś w jesień ubrany
W czerwone liście buku, żółte głogi
Niczym lodowej Pani poddany
Już w sen zatapiasz się błogi

I ty moja łąko żywota dokonałaś
Nieubłagnie pędzi pór roku kierat
Przez całe lato zielem pachniałaś,
Które teraz pod palcami w proch ścieram.

Strumieniu mój, od łez przybrałeś pochmurnych,
Teraz gdy świat wodą oplatasz, cieżkie ołowiem
Niebo na tobie deszczowe pisze nokturny,
Blask szaruga jesienna jednym zgasi słowem.

I cały mój świat całunem smutku spowity
Jakby lato śmierć poniosło tragiczną
A krajobraz jesienią został dobity
I przyciągania moc stracił magiczną.

Losowe utwory:

Nie spostrzegłam, kiedy weszłaś.
Rozgościłaś się w mym se... Więcej

Czarny sen, jak głaz, Spadł na me istnienie; Z mą nadzieją... Więcej

Błogo temu, kto w twojej pamięci utonie, Jak ten koral lub ... Więcej

TAK
WIDZIMY JABŁKO
JABŁKO JAK WIDZAĆ JEST ZIELONE
... Więcej

w bezsensie życia istnieć muszę
w labiryncie własnych myś... Więcej