Tytuł: Willa samotna

Autor: Staff Leopold
Tagi: seks, uczucia, radość, uczucie, uczucie
Epoka:

Cień, co na miłość naszą padł wieczną żałobą, Był dawno w mym przeczuciu. Pomnisz: szedłem z tobą Wzdłuż muru, zza którego słodko się wychyla Tonąca wśród jaśminów i róż biała willa, Tchnąca marzeniem ciszy i woni głębokiej. Na srebrnym niebie gasły różowe obłoki, Błękitny zmierzch zapadał i byliśmy smutni. Stanęliśmy w zadumie u krat starej wrótni, Patrząc w tajemne mrokiem ogrodu głębiny, Stworzone, zda się, aby wśród nich snuć godziny Szczęścia w niezamąconej i jasnej miłości. Wszystko zdało się czekać żądnych ciszy gości, Tu nam, ściganym trwogą, zdawała się schrona. Ogród tchnął upojeniem. Tęsknotą wiedziona Dłoń ma bezwiednie pchnęła wrota i... opadła. Wrota zamknięte były. I twarz ci pobladła, Bo i ty może wtedy odgadłaś to samo: Że obalony posąg Hermesa, co plamą Na murawie wśród zmierzchu bielał jak płat śniegu, Był jak poseł miłości pogodnej, co w biegu, Chcąc wrota nam otworzyć, runął jak kwiat ścięty, U bramy zostawiwszy nas szczęścia - zamkniętej.

Losowe utwory:

Coś pękło...
Z dnia na dzień świat stracił swe barwy
P... Więcej

Zdejmij mgłę z moich oczu , bo nie widziały wiele ; A to ... Więcej

Orzeł skrzydła swe rozpostarł, Wtedy herbem Polski został.... Więcej

Piszę wiersz o tobie.
Piszę wiersz o sobie.
Strofy kre... Więcej

Gdy patrzę w przyszłość, widzę śmierć
I znowu nachodzi mn... Więcej