Tytuł: Beams

Autor: Verlaine Paul Marie
Tagi:
Epoka: młoda polska

Stąpać pragnęła poprzez morskie fale, A że podmuch łaskawy nawiał ciszę senną, Chętnie karku ugieliśmy w w obłędne lenno, Oto gościńcem gorzkim kroczymy wspaniale. Słońce w niebie wysokim, wielce lśniące, pała: W jej splotach jasnych drgają pozłoty promienie, Szliśmy śladem spokojnym, o, wielkie olśnienie, Jak toczenie się nurtów i jak piana biała! Kołysały się ptaki wokoło siwawe, I żagle w dali białe w ukośnym kołysie, Niekiedy wodorosty, jak piana na misie, Przez które się ślizgały stopy w fal kurzawę. Odwróciła się, niemal ukojona, płowe Oczy spojrzały ledwo, czy idziem spokojni? Nas, radosnych wybrańców, ujrzała i wolniej Szła przodem, poblask złocił jej wyniosłą głowę. tłum. Stefan Napierski

Losowe utwory:

Tyś jest, jak dzień wiosenny z pogodą błękitną, I majowe w ... Więcej

W czerni pląsające Gwiazdy na niebie mym A każda zaślepia... Więcej

Zamglonym spojrzeniem badam Cię całego.
Widzę to, co dla ... Więcej

Dotknąć twych trzewi
by poczuć żywsze bicie serca
dotk... Więcej

dziwna para siedzi obok w kawiarence
ona go kocha, ja to ... Więcej