Tytuł: Potępiony 2

Autor: Szynter Aneta
Tagi:
Epoka:

Idziesz dłudim, podświetlonym tunelem,
podłoga jednostajnie faluje.
Od razu z twoim pojawieniem,
na ścianach obraz się maluje.

Za nim następny, aż do końca tunelu,
to zdjęcia z każdego dnia twojego życia.
Na jednym z nich widzisz babcię w fotelu,
analizujesz istotę twojego bycia.

Jakim człowiekiem byłeś,
czy potrafiłeś kochać?
Co dobrego dla innych uczyniłeś,
czy umiałeś bliskich miłować?

Marszczysz czoło, przygryzasz usta,
kiedy na zdjęciu źle wyszedłeś.
Patrzysz dalej - ściana pusta,
to moment, kiedy się zabiłeś.

Nie myślałeś wtedy o nikim,
matkę, żonę opuściłeś.
Żyją teraz w smutku wielkim,
gdyż to ty stchórzyłeś.

Wyrządziłeś bliskim krzywdę,
a teraz szukasz świetęgo spokoju?
Nie odnajdziesz świętą windę,
ani zacisznego pokoju.

Już na wieki,
będziesz się tułał po świecie.
Masz ciężkie powieki,
lecz do końca będziesz oglądał to złe zdjęcie.

Losowe utwory:

mówiłeś mi wiele razy
jesteś aniołem kochanie
to nie j... Więcej

Zostałam nazwana aniołem
Przez kobietę,
Której nigdy n... Więcej

Za zburzony mur
Z cegieł życia
Budowany przez niewinn... Więcej

Ja już nie chcę poetycko łgać, ja chcę widzieć to, na co pa... Więcej

Ty o mnie myślisz,ja o Tobie nie.
Ja zapomnę,Ty o mnie ni... Więcej