Tytuł: upodlenie

Autor: Kubieniec Wojciech
Tagi: podły świat
Epoka:

Upodleni mieszkańcy małego świata
Żebracy pośród niewolników
Uśmiechając się nieśmiało
Kłamiąc mówiąc o prawdzie
Spełnione prawdy ludzkiego losu
Anemicznie szukające ucieczki
A to tylko cień padł na naszą samotnię



Kiedyś starałem się zrozumieć, lecz dzisiaj już wiem że wszystkie możliwe kwestie a propos małego burdelu na wyrost nazwanego życiem są tylko nie udolną próbą zakłamania samego siebie. Więc dzisiaj kiedy już wiem mam dosyć obłudy, szukam nowej goryczy skoro stara się już wyczerpała.
Kiedyś myślałem że wstanę pewnego dnia podniosę powieki i zobaczę ciszę...
a tymczasem... widzę tylko nędzny motłoch, hałaśliwą rozpacz duszy, ale kiedyś przylgnę do błękitnej chmury i spojrzę na to z ponurym uśmiechem, skoro inni mogą to czemu ja bym nie mógł. Najgorsza jest ta prawda, która w rzeczywistości jest tylko nie udanym kłamstwem rubieżą duszy, a jednocześnie brakiem kilku archaizmów wyjętych z pod prawa. Więc nie ufaj żadnym prawdom bo umrzesz śmieszny tworze mej chorej psychiki.
Jedynie przesuwając dłoń wzdłuż linii śmierci poznasz Gehennę i zagłębisz się w nią, poznasz jej kłamstwa bo prawda już dawno tutaj została pogrzebana. Nie staraj się nic zmienić bo wszelkie zmiany wychodzą zazwyczaj na jaw.

Losowe utwory:

Stary Człowiek Stary człowieku o długiej brodzie, Kręc... Więcej

To już dziś będzie ostatni raz...
Kiedy się zobaczymy
... Więcej

widzę ich dwije na molo...
wtuleni w siebie,
szeptem w... Więcej

Śniło mi się szczęsie
dojrzałe jak róży kwiat
złote ja... Więcej

Jesteś jak liść na wietrze unoszony
Który został od swej ... Więcej