Tytuł: Na przechadzce

Autor: Verlaine Paul Marie
Tagi:
Epoka: młoda polska

Niebo takie łagodne, drzewa takie giętkie Zdają się uśmiechać do szat jasnych tonów, Co, powolne kaprysom fałdów i festonów, Mienią się z ruchem każdym - niedbałe, a miętkie. Wiatr ciepły o sadzawki taflę ledwo trąca, A poprzez topolową cienistą aleję Ułagadzona jasność słoneczna się leje - Niebieskawa i jakby z umysłu mdIejąca. Zwodziciele wytworni, zalotnice wabne, Serca zapalne, w więzy przysiąg nie zakute, Ścieramy się kunsztownie na wesołą nutę - Kochankowie kochankom strzały ślą jedwabne. Czasem niedostrzegalnie chyża rączka mała Policzkiem skarci za coś. Przestępca skruszony Kładzie w zamian swe usta na paznokć toczony Najmniejszego z paluszków. - Ta bezczelność śmiała I skora obcesowość doznają odprawy W druzgocącym spojrzeniu, wyniosłym i suchym. - Przecie niezbyt licują z surowym tym ruchem Kąciki ust zalotne i dąs dość łaskawy.

Losowe utwory:

Jak dobrze Mogę zbierać jagody w lesie myślałem nie ma la... Więcej

Przyjdź do mnie, duszo głucha w okrucieństwie, Boski tygrys... Więcej

Weszłam na własne życzenie,
A ty w klatce zamknął... Więcej

naprawde... nie chce umierac...
naprawde... nie chce zyc.... Więcej

Pierwszy znak na tej karcie czyż nie jest rękawiczką Ciśnię... Więcej