Tytuł: Prześwietlenie

Autor: Barańczak Stanisław
Tagi:
Epoka:

Słońce, tak dufnie jaskrawe na placu przed kliniką, zamiast na wskroś mnie przeniknąć, umiało na dobrą sprawę naświetlić tylko powierzchnię mojej skóry czy kurtki, co najwyżej pobieżnie olśnić oczy przez krótki moment przed ich zmrużeniem; tu, w czterech ścianach półmrocznych ścianach, przez ścisłą bryłę ciała przebija się - nieznużenie i błyskawicznie - nikła bladość promienia, który jak wścibski brukowy dziennikarz ujawnia pod gruboskórnym zdrowiem wewnętrzne wstydy, sztywną kruchość i śliski dygot, żałosne spiski, skandale i ohydy, skrywane w sobie przed sobą, by siebie nie przestraszyć. Radiologu Bez Twarzy, niech stanę obok Ciebie, pokaż mi ekran z tym mną, znanym na wylot jedynie Tobie; chwilą wiedzy niech mnie prześwietla Twój promień, tylko jedną: daj - nim ją zaciemnię, zagrzebię - sprobować, czy zniosę tę pewność siebie.

Losowe utwory:

Ogl?dam zdjęcia w moim pokoju Gdy idę spać, może one pozwol... Więcej

Biel poscieli nagie ciala na nim Sa ze soba ta chwile To ... Więcej

Bo wystarczy, że zamknę oczy;
Poczuje chłodny powiew ... Więcej

Wieczór jak wieczór nic nadzwyczajnego, Jedno okno, jedne... Więcej

Jeszcze w nią nie wszedł już nie ma jak wrócić Ze świata ja... Więcej