Tytuł: Białogłowe rymy

Autor: Kuropatnicka Joanna
Tagi: Bóg, sens
Epoka:

W ciemności się zapadam
a ciemność się rozpada
na powierzchnię światła daję nura
lecz jasność jak to jasność
staje się ponura
uciekam więc w szarości
czcionek farb miłosnej codzienności
lecz gdzie indziej lepiej mi być może
niż przy Tobie Miłościwy Boże ?

Losowe utwory:

Pytałeś zawsze, czy warto żyć
wpychać na górę kamień.
... Więcej

Ona umarła!... są-ż smutniejsze zgony? I jak pogrzebać tę ś... Więcej

I znowu odchodzi a ja zostaje!
I znowu zostaje z pustymi ... Więcej

Twoje te rozjazdy bezdomne
do stacji Niczyja i dalej w St... Więcej

Jest ludzi bez liku,
Co mówią a kłamią.
Są ludzie w za... Więcej