Tytuł: Muzyka

Autor: Baudelaire Charles Pierre
Tagi: nawet bardzo głośna
Epoka: nie zastąpi kieliszka

Muzyka mnie niekiedy ogarnia jak morze! Ku mojej gwieździe bladej Pod stropem mgły lub w puste eteru przestworze Rozpinam żagiel. Pierś ma naprzód podana, wzdymają się płuca Niby płótno żaglowe, Na grzbiety fal się wdzieram, noc zasłonę rzuca Na moją głowę. I czuję jak namiętnie tętnią w moim pulsie Wszystkie tortury okrętu, Przychylny wiatr i nawałnice, i konwulsje Wśród niezmiernego odmętu Kołyszą mnie. Lub cisza płaska w morzu pustem Jest mej rozpaczy lustrem! dno gdzieś zanika widać tylko niedopałki serc pływające pod powierzchnią życie powolutku zanika z każdym oddechem jak dym dogasającego papierosa coraz mniej dni kończą się precyzyjnie wyliczone skurcze serca utwór zbliża się ku finałowi aby powolutku zanurzyć nasze ciała w miękkiej Matce Ziemi

Losowe utwory:

Anielskie łzy
deszczowe krople
jak gwiazdy mokre
z ... Więcej

Słowa zatrute
Kłamstwa jadem
Umierają powoli

Je... Więcej

Krzyk życia.

Krzyk !.
I jestem.

Krzyk.
I... Więcej

Nie była samotna
miała przyjaciela
co dzień zwierzała ... Więcej

Blake William (1757-1827), poeta, malarz, miedziorytnik i my... Więcej