Tytuł: SpowiedĽ

Autor: Kierpiec Grzegorz
Tagi:
Epoka:

Panie Ty znasz moje my?li, powiedz mi jak ja my?lę. Otwórz mnie przed sob?, bo sam siebie nie rozumiem. To jestem ja, a jednk nie ja - obcy. Żyj?c kłamstwem nie żyję, a może to krzyż? W otchłani mroku i rozpamiętywań Ocal nadzieję, która we mnie jest. Na dnie rozpaczy ?wiatło idealizmu mego Jestem tym kim nie jestem, wszak nie jestem. Panie, Ty wiesz, że Cię kocham, Ty wszystko wiesz. Trudna jest ta miło?ć, którz j? może nie?ć? Kochać to szczę?cie, inaczej to rozpacz. Nie rozumiem? Nie kocham? Rozpaczam? Panie ja chyba Ciebie nie rozumiem. Kocham, a rozpaczam. Nie rozumiem Ciebie czy raczej siebie? To jest mój krzyż, który chciałem Stygmat prawdy? raczej kłamstwa wewn?trz duszy Vade recte satana Wtrwać do końca, kocham, nie muszę Wzajemna miło?ć do?wiadczana. Miło?ci jedyna nie widzę Cię, jednak czuję. Nie rozumiem, jednak ufam. Czy to jest wiara, czy próba zbawiania?

Losowe utwory:

Tam, gdzie jestem - mnie nie ma
Tam, gdzie mnie ... Więcej

Mam już zapomnieć
Już nie pamiętać
Rzeczy, któ... Więcej

Na co mi otwartego życia skrzypiące drzwi, skoro wciąż puka... Więcej

O, piękno rozkoszy prawdziwa
Kochanko mych zmysłów szalon... Więcej

Nikt nie dzwoni do drzwi mych , Deszcz za to o moje okna ud... Więcej