Tytuł: Człowiek I Morze

Autor: Baudelaire Charles Pierre
Tagi: kwiaty, zła, człowiek, i, morze
Epoka: młoda polska

Miłość dla morza wieczna w twoim wolnym łonie! Morze jest twym zwierciadłem; ty swojego ducha Badasz w wzburzonej fali, gdy toczy się głucha, I niemniej gorzkie ducha twojego są tonie. Ty chętnie się zatapiasz w głąb swego obrazu, Ogarniasz go ramieniem i wzrokiem, a serce Twe niekiedy się kocha w swej własnej rozterce, Na głos tej skargi pełnej dzikiego wyrazu. Wy jesteście milczący, posępni oboje, Człowiecze! Nikt nie zbadał twych przepaści stoków, Morze! Nikt nie zna skarbów twych skrytych mroków, Tak skrywacie zazdrośnie tajemnice swoje! I oto wieki wśród czasów otchłani, A wy bój wciąż toczycie bez żalu, litości, Tak dzika żądza mordu i śmierci w was gości, O bojownicy wieczni, bracia niezbłagani!

Losowe utwory:

spacerujesz po dachu świata
i oglądasz świat szary
mgł... Więcej

Jak się będziesz gniewać na mnie, to ołówki Ci połamię, ... Więcej

Akt 1 Józef S. wydrapuje na ścianie celi numer pięć sw... Więcej

Próbuje przestać myśleć o Tobie, Lecz uwierz mi, jest to ci... Więcej

MNIE TU NIE MA
choć jestem tu ciałem
Szybuję w przestw... Więcej